Sony Cyber-shot DSC-H7

Salı, 22 Ocak 2008 11:45

H9 ve H7 arasındaki önemli özellik farklarından bir tanesi 3 inç’lik açılabilen LCD. H7 sabit 2,5 inç’lik bir lCD kullanıyor. Ayrıca H9 Sony’nin kızılötesi NightShot özelliğini kullanıyor. Bunların dışında iki model için birbirinin eşi diyebiliriz.

Plastik kasa biraz ucuz gözüküyor ve H5’den biraz daha büyük olması nedeniyle tutuş da biraz zorlayabiliyor. Belki kasada kullanılacak kauçuk tutuşu rahatlatabilirdi... Sony, H5’in dört yönlü navigasyon tuşunu bir döner teker sayesinde geliştirmiş. Döner teker olayını çok sevmeme rağmen DSC-H7’ninkini kullanmak için biraz alıştırma gerektiğini de söylemeliyim. Değişmesini istediğiniz ayarlar arasında geziyorsunuz ve OK/Set tuşunu kullanarak değiştirmek istediğiniz ayarı seçiyorsunuz, değişecek olan ayar sarıya dönüyor... Teoride bakınca herşey çok mantıklı. Fakat tam çekim esnasında kullanmak zorunda kaldığınızda düşünmek vaktinizi alıyor ve anı kaçırabiliyorsunuz... Yine de çalışma yönteminin oldukça mantıklı bir platforma oturuyor olması hızla alışılabilecek olduğunu gösteriyor.

Birkaç Sony kullandıktan sonra hala Home tuşundan pek de etkilendiğimi söyleyemeyeceğim. Bu tuşa bastığınız zaman önünüze ilk gelen Shooting (çekim) oluyor. Eğer bu seçeneği seçerseniz de ayarları değiştimeniz için Menu tuşuna basmanız gerektiğini söylüyor. Başka bir deyişle yanlış tuşa bastığınızı ifade etmiş oluyor. Bunun kafa karıştırıcı olduğu düşünülürse sanırım bu tuşun menüleri bir kere daha elden geçmeli. Diğer taraftan dört kategori arasından AF aydınlatma ve AF moduna geçmek istediğinizde birkaç menü değiştimeniz gerekiyor. Evet, bu özellikler belki çok kullanılmıyorlar ama onları bu kadar derine gömmek çok işlevsel bir kullanım sunmuyor.

H7 ve H9 manuel, yarı manuel ve otomatik pozlama seçenekleri sunuyor. Bunların arasında yüksek ISO, portre, alacakaranlık portre, manzara, alacakaranlık, kumsal, kar ve havaifişek gibi sahne modları bulunuyor. Ayrıca yüz tanıma ve gelişmis spor çekimi gibi daha değişik modlar da bulmanız mümkün. Yüz tanıma sadece tam otomotik moddayken çalışıyor ve hangi yüzü göreceği ve seçeceği konusunda sizin hiçbir kontrolünüz olmuyor. Gelişmiş spor modu ise kamerayı hızlı pozlamaya ve devamlı otofokusa ayarlıyor.

Menülerle cebelleştiğiniz zamanı saymazsak H7 bir kamera için oldukça hızlı sayılır. İncelememiz süresince uyanışı ve fotoğraf çekme hızı 2.2 saniye aldı. Ardarda tek çekilen görüntüleri 1,5 saniye arayla çekebilen H7’de flaş eklenince bu süre 2,8 saniyeye çıkıyor. Devamlı çekim saniyede 2 kare olarak ayarlanmış. Bu süre zarfı içinde fotoğraf boyutunun bir önemi yok ve yavaşlamadan evvel ardarda 18 kare çekebiliyor. Elektronik vizörün ufaklığı ise beni oldukça hayal kırıklığına uğrattı. Fakat, Sony’nin Super SteadyShot optik sabitleyicisinin herzamanki gibi başarıyla çalıştığını görmek tekrar içimi açtı diyebilirim.

Doğru koşullar sağlandığında fotoğraflar oldukça başarılı gözüküyor. Burada bahsettiğimiz koşullarda kastettiğimiz ISO 200 veya daha aşağısında hassaslık ayarı ve güneşli açık bir hava. Hızlı devamlı çekim, stabilizasyon ve güvenilir merkez nokta fokus sayesinde H7’nin kardeşi H9 ile parktaki köpekler hiç bu kadar güzel gözükmemişti. Otomatik beyaz ayarı biraz soğuk olsa da işini iyi görüyor. Renkler canlı ve parlak...

Film moduna gelince Sony, doysa boyutu ve film kalitesi açısından diğerlerinden daha iyi bir iş çıkarmış diyebilirim. Çok keskin görüntüler vermemesine rağmen 30fps VGA MPEG filmler 1,3MB/sn yer kaplıyor. Buradaki tek hayal kırıklığı ufacık mikrofonun düşük seslerde kayıt yapması...

Eğer gün içinde dışarıda çekim yapıyorsanız özellikle spor, çocuk ve hayvanlar için Sony Cyber-shot DSC-H7, iyi bir seçim. Ayrıca model seçimi kararına gelince o da oldukça basit. Eğer kızılötesi ve hareketli LCD çok ilginizi çekmiyorsa H9 yerine daha ucuz olan kardeşi H7’yi seçmeniz daha akıllıca olacaktır...